|
اي باغبـــان در گلستان ، گل را چــــــرا پنهان كني چـــــون مااسير آن گليم ، از ما چـرا پنهان كنــــي آن گــــل دهد بــــوي خدا ، از ما چــــراباشد جـــدا بـــــــوي خدا را اي خدا ، ديگر چـــــرا پنهان كنـــي در انتــظارش عالمي ،حيـــران ســــرگردان هـــمي آن آيــــت مخزون را ، ديگـــر چـــــرا پنهــــان كـــني ظلــــم ستم غـــوغـــا كند ، دنيـا پـــــر از بلوا كنــــد درپرده ي غيبت دگر ، منجي چـــرا پنهــــان كنــــي اي آگـــه از ســـــر وعلن ، اي خالق لــــــوح قلــــم عمرم به پايان شد دگــر ، مهــدي چرا پنهان كنـــي مستضعفان داده اي ، خـــود وعده ي مــلك زميـــن آن وعده ي مستضعفان ، ديگر چـــــرا پنهان كنـــي شد نيمه ي شعبان ز نــو ، دل انتظار مــــــاه نـــــو اين ماه را در پشت ابــر ، ديگر چــــرا پنهان كنــــي او مكه هست و او مـنا ، هم سعي باشد هم صفا اوزم زمــــزم بي انتها ، زمـــــزم چرا پنهـان كنــــي هر جمعه ندبه ســر دهيم ، با ياد مهدي سـردهيم هستيم بي مـــولا خدا ، مـــولا چرا پنهان كنــــي شعر از : عبد الكريم افكار آزاد
|
